Het goede voorbeeld

Deze maand is het de tijd van vasten voor moslims en christenen. Ze eten en drinken nu minder of op andere momenten. Dat doen ze om hun geloof te versterken. Om dankbaar te zijn. Om meer liefde en hulp te geven aan wie het nodig heeft. 

Geweld hoort niet bij vasten. Toch begon vorige zaterdag een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten. 

Als ik gelovig was, zou ik nu bidden. Ik zou God vragen om vrede in de hele wereld. Of toch vrede voor iedereen die onschuldig is. Want zoveel mensen hebben niets te maken met de oorlog. Toch zijn ook zij het slachtoffer. Wie wil vechten, mag vechten. Maar laat alle anderen erbuiten.

Ik ben niet gelovig. Soms vind ik dat jammer. Want ik kan dus niet bidden. Dat geeft mij het gevoel dat ik machteloos ben. Ik kan de wereld niet redden. Maar er zijn zo weinig mensen die de wereld kunnen redden. Ik kan wel doen wat ik kan. Ik kan praten met mensen die ik niet begrijp. En ik kan luisteren. Zo leer ik andere meningen kennen. En zo toon ik respect.

Voel jij je ook machteloos? Heb je het gevoel dat je niets kan doen? Doe dan wat je wel kan. En toon gedrag dat jij goed vindt. Zo ben je een voorbeeld voor anderen. Dat is al een heel goed begin.